Didier Dechamps prowadzi reprezentacje Francji od 2012 roku.
Pierwszy turniej, w jakim miał okazję prowadzić "Trójkolorowych" to mundial w Brazylii. Tam Francja odpadła w 1/4 z Niemcami - przyszłym triumfatorem całych rozgrywek. Był to jednak turniej przejściowy jak to lubi się mówić w Barcelonie ostatnimi czasy, a prawdziwą weryfikacją miało być Euro 2016 we Francji.

Tu Francja zdobyła drugie miejsce. Przede wszystkim była to Francja, którą chciało się oglądać. Wyróżniający się piłkarze? Przede wszystkim Pogba, Payet, Griezmann. Oczywiście taki Giroud, czy Matuidi także grał poprawnie, ale to ta wyróżniona wyżej trójka sprawiała, że gra Francji była miła dla oka i do pełni szczęścia brakło zwycięstwa w turnieju.

Rok 2018 i mundial w Rosji. Francja zdobywa mistrzostwo świata. Wynik najlepszy z możliwych, a jak to wyglądało ze stylem? Nieco gorzej, niż na Euro we Francji, ale dało się czerpać frajdę oglądając Francuzów i ich grę.
Pomimo mojej niechęci do tego piłkarza, nie mogę nie wspomnieć, że był to turniej Kyliana Mbappe pod względem statystyk. Nie można jednak zapominać, że kawał dobrej roboty wykonał ponownie Griezmann i Pogba, a także Kante i wciąż solidny Giroud i Kylian Mbappe był tu po prostu beneficjentem dobrze wykonanej pracy przede wszystkim Paula i Antoine'a. Krótko mówiąc, to nie Kylian Mbappe był tu zawodnikiem od którego rozpoczynało się skład, tylko był kolejnym elementem pasującym do układanki, której kręgosłup stanowił Pogba & Griezmann.

Euro 2020(1) to już zjazd, jeśli chodzi o grę Francji. Reprezentacja ta grała już bez takiego polotu, często męczyła bułę swoją grą. To był także turniej z Benzemą w pierwszym składzie, który nie miał złych statystyk. Był to też pierwszy turniej ze zwiększoną rolą Mbappe w drużynie i wyglądało to źle w przypadku "Żółwia". Wciąż dobry turniej grał Griezmann. Jednak Francja jako kolektyw nie funkcjonował prawidłowo. Finalnie Francuzi zakończyli przygodę w 1/8 przegrywając w karnych ze Szwajcarią turnieju nie osiągając zamierzonych celów i nie grając fajnie dla oka.

Mundial 2022 w Katarze i wicemistrzostwo świata. Dla mnie reprezentacyjny "last dance" Giroud, który absorbując uwagę obrońców dawał Griezmannowi (który ponownie zagrał świetny turniej) możliwość rozprowadzania prostopadłych piłek do Mbappe, który bazując na jednym ze swoich dwoch atrybutów, czyli niesamowitej szybkości zdobywał cenne metry i czesto wykańczał sytuacje. Oczywiście Mbappe błyszczał w meczach z Australią, czy bezjajeczną na tamtym turnieju Danią - kiedy przyszło zagrać z kimś lepszym, to Mbappe był chowany do kieszeni w wiekszości meczów (za wyjątkiem 5-minutowego przebłysku w finale z Argentyną, gdzie cały mecz chłopa nie było widać). Sama Francja pomimo zdobytych 16 bramek w turnieju to nie grała tak ładnie jak na Euro 2016, który to turniej jest dla mnie wyznacznikiem stylu gry prezentowanego przez kadrę Dechampsa.

Euro 2024 to dramat, jeśli chodzi o styl. W trzech meczach zdobyty jeden gol przez reprezentanta Trójkolorowych (Mbappe oczywiście z karnego) oraz jeden samobójczy zdobyty przez austriackiego obrońcę. To też turniej, gdzie gra oparta jest mocniej na Mbappe - nie ma silnego, dobrze zasłaniającego się i grającego tyłek do bramki środkowego napastnika, zaś Griezmann, który od 2016 roku błyszczał formą w czterech turniejach, jest calkowicie bez formy i nie pomaga drużynie. Mbappe w takim układzie ma bardziej odpowiedzialną rolę w układance Dechampsa i gość nic nie pokazał w obu rozegranych meczach. W sumie ciężko oczekiwać, by typ bazujący tylko na prędkości, który na dodatek nie jest jedynym zawodnikiem o takiej charakterystyce w kadrze Francji, miał być playmakerem na miarę zdobycia tytułu przez swoją drużynę. Póki co bardziej efektowna była jego przedwyborcza prośba podczas konferencji prasowej, niż gra na boisku. 7 lipca zobaczymy, czy również efektywna.

Podsumowując, mam wrażenie, że związek Dechampsa z Francją się wypala. Może i wyniki są solidne, ale oglądając grę tej reprezentacji to w ciągu ostatnich 8 lat nastąpił mocny regres. Oczywiście, łatwiej grać efektowną i efektywną grę jak ma się w składzie Pogbe, Griezmanna czy Payeta, czyli jednego z największych magików pośród reprezentantów Francji ostatnich lat, niż mając w składzie polegającego na swojej prędkości Mbappe w roli gracza, który bierze na swoje barki większą odpowiedzialność za grę zespołu, a nie jest tylko beneficjentem dobrze wykonanej i często niedocenianej pracy przez niedzielnych widzów oglądających spotkania w tv siedząc na kanapie.