Jeden z tych genialnych filmów, których nie potrafię oglądać wiele razy. Chciałbym, ale po prostu nie umiem, widząc to, co się dzieje i mając świadomość, że ta historia wydarzyła się naprawdę (tak, mam świadomość, że niektóre fakty zostały zmienione).

Przejmujący obraz Krzysztofa Krauzego, a ból głównych bohaterów jest tak autentyczny, że można odczuć go na własnej skórze.

Andrzej Chyra absolutnie doskonały. Tak doskonały, że można czuć do niego szczerą nienawiść.