"Leming polityczny – portret współczesny"
To sympatyczne stworzenie, które z pozoru sprawia wrażenie, jakby wiedziało, dokąd zmierza. Przypomina trochę owcę, choć owca przynajmniej ma świadomość, że jest prowadzona przez pasterza. Leming natomiast żyje w przekonaniu, że samodzielnie wybiera swój kierunek, chociaż wszyscy wokół doskonale widzą, że idzie tam, gdzie prowadzi go tłum. Wśród lemingów panuje niepisana zasada: „myśl samodzielnie, ale nie wychylaj się poza narzucone ramy myślenia”. Zatem leming bardzo chętnie przyswaja wszelkie modne opinie, szczególnie te, które aktualnie krążą po mediach i w towarzystwie. Niczym papuga powtarza zasłyszane frazesy, mając nadzieję, że nikt nie zorientuje się, iż ich głębia intelektualna dorównuje co najwyżej kałuży po letnim deszczu. Leming jest także mistrzem w sztuce oburzenia. Uwielbia angażować się w społeczne kampanie, które na chwilę stają się viralem, ale nie dłużej niż do następnego skandalu czy internetowej aferki. Co ciekawe, pomimo tej powierzchownej mobilizacji, leming nie przejawia większego zaangażowania w rzeczywiste działania na rzecz zmiany. Jego oburzenie jest jak moda – trwa tylko tyle, ile trzeba, by można było to pokazać. Cechą charakterystyczną leminga jest także jego miłość do pozornej niezależności. „Jestem wolny!”, głosi dumnie, po czym wchodzi w kolejne myślowe schematy, narzucane mu przez mainstreamowe media czy liderów opinii. Leming ma głęboką awersję do myślenia krytycznego, bo przecież to wymagałoby od niego samodzielnej analizy i, co gorsza, mogłoby go wytrącić z wygodnej strefy komfortu. Kocha uproszczenia. W jego świecie wszystko jest czarne albo białe – wszak nie ma czasu na złożoność. „Jeśli nie jesteś z nami, jesteś przeciwko nam”, to dewiza, którą kieruje się w swoich relacjach społecznych i politycznych. Dialog i dyskusja to dla leminga strata czasu – przecież on już zna odpowiedzi na wszystkie pytania. Podsumowując, leming polityczny to z jednej strony ofiara współczesnej kultury, a z drugiej – aktywny uczestnik tego procesu. Chociaż zdaje się być przekonany o swojej wyjątkowości i niezależności, jego działania świadczą o czymś zupełnie innym – o pełnym zanurzeniu w potok płytkich haseł, które z lubością powtarza. W końcu bycie lemingiem jest wygodne – nie trzeba myśleć, wystarczy iść z prądem.