Z okazji ogłoszenia zakończenia kariery przez Don Andresa przypomniał mi się jeden z ulubionych fragmentów jego biografii. Fragment dotyczy rozterek Pepa po kiepskim początku sezonu 2008/09, gdzie po dwóch meczach Barca zanotowała porażkę z Numancią i remis z Racingiem.

„Sam Guardiola łamał sobie głowę nad swymi decyzjami. Zaszywał się w gabinecie na Camp Nou w piwnicy, gdzie nie docierało światło słoneczne, i bez końca odtwarzał nagrania z meczów, raz jeszcze czytając notatki. Jednego był jednak pewien: należy się trzymać jego idei, idei Cruyffa. Wytrwa, jakkolwiek ciężko by nie było. Wsparcie miało nadejść z niespodziewanej strony. Nadal rozmyślał nad przebiegiem ostatnich spotkań swojego zespołu, kiedy usłyszał pukanie do drzwi.
- Proszę.
- Dzień dobry.
Niewielka postać wsunęła głowę przez drzwi i odezwała się spokojnym tonem:
- Niech się pan nie martwi. Wygramy wszystko. Jest pan na dobrej drodze. Proszę tak trzymać. Gramy wspaniale, cieszymy się treningami. Proszę niczego nie zmieniać – powiedział Andres Iniesta.
Prośba była lakoniczna, ale płynęła z głębi serca. Zaskoczyła Guardiolę, który ledwie był w stanie odpowiedzieć. Zupełnie się nie spodziewał, że ktokolwiek mógłby chcieć go odszukać, by powiedzieć mu coś takiego. A już na pewno nie wyobrażał sobie, że tym kimś będzie zamknięty i zazwyczaj małomówny Iniesta. Andres zakończył słowami:
- ¡Vamos de puta madre!
De puta madre można przetłumaczyć jako „jesteśmy w zajebistej formie, gramy cholernie dobrze”.
- W tym roku rozjedziemy ich jak walec – dorzucił na koniec Iniesta, a potem zamknął drzwi i zniknął.
Cały Andres. Mówi tylko to, co naprawdę musi. To jak z bramkami: nie zdobywa ich za dużo, ale kiedy trzeba, można na niego liczyć.
Guardiola nigdy nie zapomni, jak Cruyff bronił go na łamach prasy. Nie zapomni też Andresa u drzwi jego gabinetu. Ani tego, że obaj mieli rację. Sezon 2008/2009 Barcelona zakończyła z sześcioma triumfami na koncie. Wszystkimi sześcioma.”

I później ta bramka z Chelsea na Stamford Bridge dającą Barcelonie finał, piękna historia to była :)