Dziś 151 rocznica urodzin Karla Schwartzschielda, niemieckiego astronoma i fizyka, uważanego przez wielu za pioniera współczesnej astrofizyki.

Schwartzschield zajmował się wyprowadzeniem równań pola grawitacyjnego dla powierzchni statycznej sfery, co zostało zwieńczone sformułowaniem tak zwanej metryki Schwartzschielda, czyli opisu zachowania pola grawitacyjnego dla teoretycznego ciała nierotującego podobnego do planety, gwiazdy, czy czarnej dziury, natomiast dla ciał wolno rotujących (jak Słońce czy Ziemia) jest bardzo dobrym przybliżeniem. W efekcie rozwiązał on równania Einsteina dla Ogólnej Teorii Względności, a jedną z powstałych przy tym koncepcji był tak zwany promienia Schwartzschielda. Jest to cecha charakterystyczna dla każdego obiektu posiadającego masę, mówiąca o tym, jak bardzo trzeba byłoby ten obiekt "ścisnąć", aby zaczął być czarną dziurą. Dla takich obiektów jak Słońce wynosi on niecałe 3 km, a dla Ziemi 9 mm, co jest informacją bardzo teoretyczną, bo nie są znane procesy, które mogłyby doprowadzić do takiego ściśnięcia tak relatywnie małej ilości materii. Jednak dla bardzo masywnych czarnych dziur pozwala nam ustalić ich "rozmiar". Mimo że nie jesteśmy w stanie zaobserwować wprost czarnej dziury na skutek braku odbicia przez nią fal elektromagnetycznych (w tym światła), możemy na podstawie jej oddziaływania na otoczenie określić jej masę, a dzięki równaniom Schwartzschielda obliczyć promień, na którego skraju znajduje się tak zwany "horyzont zdarzeń". Wśród tych największych czarnych dziur znajdziemy TON618. Jest ona co najmniej 40 miliardów razy cięższa niż Słońce, a jej promień Schwartzschielda wynosi 390 mld kilometrów, czyli kilkadziesiąt razy więcej, niż promień Układu Słonecznego.
@escarabajo @macio_944 @Kidd @VamosB @baster82