Robert Lewandowski miał pecha urodzić się w kraju, który nie należy do ścisłego piłkarskiego topu. Tym samym nie miał realnej szansy na osiągnięcie wielkiego sukcesu w piłce reprezentacyjnej. Powoduje to, że na koniec jego kariery piłkarskiej pytanie czy był najlepszym środkowym napastnikiem w historii będzie kontrowersyjne. Pewnie wielu powie "nie był, bo nie można stawiać go w jednym szeregu z Ronaldo (prawdziwym) czy Gerdem Müllerem, którzy wygrali Mistrzostwo Świata". Niektórzy jeszcze wspomną Van Bastena, bo będą mieli w pamięci słynnego woleja w finale Euro 88. Gdyby tylko Robert osiągnął jakiś sukces reprezentacyjny, to odpowiedź na to pytanie byłaby prosta - tak był najlepszą 9 w historii. Na poziomie ligowym w golach ustępuje tylko Messiemu i Cristiano (którzy są poza jakąkolwiek konkurencją, trochę jakby uprawiali inną dyscyplinę sporu). Na poziomie Ligi Mistrzów ustępuje tej samej dwójce. Wygrał potrójną koronę. W tym samym sezonie zdobył też potrójną koronę króla strzelców. Taka sztuka udała się jeszcze tylko Cruiffowi. Tytułów mistrza kraju i króla strzelców rozgrywek krajowych nawet nie liczę. Ale... No właśnie nie ma sukcesu reprezentacyjnego, choćby mistrzostwa kontynentu jak Van Basten. Pomimo, że pozostali środkowi napastnicy nie dorównywali Lewemu skutecznością, utrzymaniem poziomu przez lata, sukcesami klubowymi, to dla niektórych zawsze będzie "ale" przy pytaniu o najlepszą 9 w historii. To pokazuje, że miejsce urodzenia też jest ważne przy takich rozważaniach. Gdyby urodził się po drugiej stronie Odry to miałby Mistrzostwo Świata i pewny tytuł najlepszego środkowego napastnika w historii. Przed Robetem byli zawodnicy którzy mierzyli się z tym samym problemem (np. Hagi czy Stoiczkow) i będą po nim (np. Haaland), ale u Lewego to chyba najmocniej widać. Chyba jednak, patrząc na całokształt kariery, to moim zdaniem jednak najlepsza "9" w historii, nawet przy całym "ale" o którym wspomniałem powyżej.