28 stycznia 1946 roku zakończył się proces niemieckich egzekutorów (kilkunastu z o wiele większej grupy) masakr z Babi Jaru. Proces nazywany był kijowska norymbergą.

A czym była owa masakra? Niemcy po wkroczeniu do Kijowa nakazali miejscowym żydom zebrać dobytek i się zjawić w wyznaczonym miejscu (wąwóz Babi Jar, dł. 150m, sz. 30m, gł. 15m). Tam majątki im zabierano, rozbierano do naga, i kazano iść do wąwozu. Następnie do nich strzelano (najczęściej w głowę/szyje), a potem na tych którzy padli martwi pędzono kolejnych, zatem bywało że sąsiad chodził po ciele sąsiada, aby samemu zostać zabitym. Bywało, że strzelcy chodzili po warstwach ludzi i dobijali dających znaki życia. W nocy ciała przysypano ziemią.

Pierwszej masakry dokonano w dniach 29-30 września 1941, zabito wówczas ponad 33 tysiące żydów. W całym okresie wojny zginęło w tym miejscu od 100 do 150 tysięcy ludzi (czyli od 1 do 1,5 wypełnionego po brzegi camp nou) na odcinku 150 metrów. Jeśli zatem najgorsze szacunki się potwierdzą, to proponuje zrobić jeden krok i pomyśleć, że pod wami leży tysiąc nieżywych osób. Taką skale miał ten mord.

Były jednak osoby, które przeżyły udając martwych. Postrzeleni, przysypani ziemią, a czasem leżąc pod innymi zamordowanymi wygrzebywali się nocą i uciekali.

Tak właśnie wyglądała wojna.