A gdybym tak nagle zamieszkał w Legnicy,
W dwupokojowym mieszkaniu, w betonowej płycie.
Nazywałbym siebie Ireneusz Stępień,
I wiódłbym spokojne, normatywne życie.
Nosiłbym wąsy, zażartował w sklepie,
W Boże Narodzenie ubrałbym choinkę.
Poznałbym kobietę, poprosił o rękę,
I byśmy mieli chłopca i dziewczynkę.
I tak bym żył w tej Legnicy i umarł w Legnicy,
Ireneusz Stępień, lat sześćdziesiąt siedem,
Dobry mąż i ojciec, miał warsztat w piwnicy.