Najlepsze w historii Motty jest to, że przetrwałby do meczu z Genuą, ale ten łeb postanowił przyjsc na spotkanie ważące o losach posady z podejściem, że nie ma nic sobie do zarzucenia. Może taki był jego plan - nasrać na środku i przyklepać? Nie wiem. Jego kadencja w Juventusie ukazała twarz buca, aroganta, który nie potrafi łagodzić konfliktów, który jest kłótliwy, który jak imperator każdy głos sprzeciwu czy innego zdania odbiera, jak atak i takie osobniki likwiduje. Z taką mentalnością i podejściem nie zrobi kariery w żadnym dużym klubie. Bolonia to być może był jego maks, bo wszystko było niemalże ułożone pod niego, a i miał piłkarzy z innym ego. W wielkich klubach trzeba mieć też otwarty umysł i potrafić rozmawiać, jak np. Hansi Flick.