Czemu w ludziach tyle złości,
czemu brak im życzliwości?
Czemu serce, choć tak bliskie,
bije często z nienawiści?

Czemu patrzą na człowieka,
jakby wróg im szedł z daleka?
Zamiast słowa – zimny grymas,
zamiast wsparcia – pusty klimat.

Może strach ich serce dławi,
może świat ich zbyt zabawił,
może krzywda sprzed lat wielu
zakwitła dziś w cieniu gniewu.

Może każdy nosi rany,
niewidzialne, niepoznane,
i dlatego w drugiej duszy
widzi cień, co w sobie dusi.

A wystarczy czasem chwila,
żeby kruchość się odkryła.
Uśmiech, słowo, gest serdeczny –
i świat staje się bezpieczny.

@MesQueUnClub96