Kto by pomyślał, że Sokrates – wielki filozof znany ze swojej mądrości, spokoju i głębokich słów – żył z kobietą, która nieustannie sprawdzała jego cierpliwość?

Jego żona była znana ze względu na jej ostry język, dominującą osobowość i nieustępliwy temperament. Każdego ranka wypychała go z domu o wschodzie słońca, a on wracał dopiero, gdy słońce miało zajść.

Jednak pomimo jej trudnej postaci, Sokrates zawsze mówił o niej z szacunkiem, a nawet wdzięcznością. Kiedyś przyznał, że był jej winien część swojej mądrości, ponieważ bez takich codziennych prób nigdy nie nauczyłby się, że prawdziwa mądrość żyje w ciszy.

Pewnego dnia, gdy siedział ze swoimi uczniami, zaczęła krzyczeć na niego jak zwykle – ale tym razem wylała mu wodę na głowę. Sokrates po prostu otarł twarz i powiedział spokojnie: „Cóż, po grzmocie, można było się spodziewać tylko deszczu”.

Jej historia zakończyła się nagle. Podczas kolejnego wybuchu, kiedy Sokrates, jak zawsze, pozostał spokojny i cichy, jej wściekłość ją przytłoczyła. Doznała zawału serca i zmarła tej samej nocy. Podczas gdy wybuchła jak burza, Sokrates pozostał morzem spokoju.

Jej nazwisko zanikło w historii. Jego opanowanie stało się legendą.