Podziwiam ludzi, którzy nadal emocjonują się przygodami reprezentacji Polski. W sensie wiem, że to reprezentacja narodowa, jakieś tam emocje zawsze się pojawiają, zwłaszcza jak mecz ważny i w ogóle, ale denny poziom gry, regularne kompromitacje z jakimiś Mołdawiami czy innymi Litwami, nieustanne aferki, wzajemne pretensje pseudodziennikarzy i wiecznych ławkowiczów pozujących na wielkie gwiazdy - ja już dawno z tego pociągu wysiadłem. To musi być mental, którego nie mam, żeby wciąż angażować się w to zgniłe bagienko.