Ogrywam sobie Ducha Cuszimy ostatnio i ależ ta gra dalej wspaniale wygląda, jedna z tych gier które śmiało mogłyby posłużyć jako przykład, że wizja artystyczna >>> gonienie za teksturami w jak największej jakości.

Fenomenalny pomysł z wiatrem, który prowadzi gracza - dzięki czemu jeszcze bardziej można podziwiać wizję twórców. Szkoda, że pomysł nie przebił się szerzej do gier z otwartym światem bo to gamechanger przy obecnych grach gdzie duża część podróży z punktu A do B patrzysz jak głupi w minimape.