W wieku 6 lat grał z 8-latkami. W wieku 9 – z nastolatkami. Mając 10 lat zdobył 378 bramek i 139 asyst w 85 meczach. Rywale nie mieli z nim szans. Rodzice dzieci z przeciwnych drużyn domagali się, żeby przestał grać. Był „zbyt dobry”.

To wtedy zaczęto mówić o nim, że to najlepszy hokeista swojego pokolenia… jeszcze zanim przeszedł mutację. Grał z chłopakami o dekadę starszymi i wciąż był lepszy.

Jego największą siłą nie była prędkość ani siła, tylko inteligencja gry. Już jako dziecko analizował układ zawodników na lodzie i przewidywał, gdzie spadnie krążek. Dosłownie rysował to sobie w domu.

Później nazwano go The Great One.

W NHL pobił 61 rekordów. Jeśli odjąłbyś wszystkie jego gole… i tak byłby liderem wszech czasów w punktach samymi asystami.

Wayne Gretzky to nie tylko legenda hokeja. To najbardziej dominujący sportowiec w historii drużynowych dyscyplin. Prawdziwy talent nie musi czekać na swoją kolej. On po prostu robi swoje.