Jaki to jest paradoks, że tak słabej Barcelony Real nie mógł rozgromić.
Co drugie rozegranie od bramki Barcelony kończyło się przechwytem i groźna akcja.
Na połowie Realu ślamazarne podania i kontra.
A przecież gdyby Fermin bądź Pedri w dwóch sytuacjach podzielili się piłką do boku zamiast ciągnąć, zamknąć oczy i oddać strzał, Barcelona mogłaby mieć dogodna okazję na drugą bramkę.