To, co podobało nam się w zeszłym sezonie, to przede wszystkim pierwsza warstwa nowoczesnego futbolu totalnego - intensywność. Wysoka linia obrony w połączeniu z bardzo agresywnym pressingiem przynosiła cudy. Pressing rozpoczynał Rapha, Yamal na miarę swoich możliwości, ale też wracał. Pedri jako tytan pracy plus zaangażowany Casado. W tym sezonie wróciliśmy do najgorszego, ale też i charakterystycznego dla Barcy: holowanie piłki przez piłkarza, czytaj Yamala. Jasne, że chłopak ma talent i dobrze ułożoną stopę, a wczoraj zagrał bardzo dobre spotkanie, ale przy lepszym przeciwniku jak Real lub top 8 la liga, zaczynamy się gubić, bo dzieciak wszystkiego sam nie zrobi.

W ogóle uważam, że pomimo ogromnego talentu posiadanie Yamala odbije nam się czkawką. Nie lubię drużyny budowanej na jednostce i w oparciu o nią, a jesteśmy tego świadkami. Podobnie było w ostatnich latach z Lio.