Porażka z Chelsea to jedno, ale sposób zaangażowania i podejścia do tego meczu to drugie. Pisałem wczoraj, że faworytem jest zespół z Londynu, ale liczę, że nasi podejdą z chłodną głową, i co? I ....

Przegrać to żaden wstyd, kiedy wychodzi się z podniesioną głową i gra, my natomiast wyglądaliśmy żałośnie. Porównajcie sobie powroty graczy Chelsea, kiedy Caicedo, czy Gusto w pierwszej połowie wracali i robiąc wślizgi odbierali naszym piłkę, do powrotu naszej drużyny, gdzie FdJ sobie truchtał, cały atak miał wywalone i nawet Eric nie nadążał. Wyglądało to nie tylko komicznie, ale i beznadziejnie, że topowa drużyna europejska ma gdzieś zaangażowanie.

Niestety, ale wraca ten stan, w którym wraca kibicowska obojętność, patrząc na chęci naszych piłkarzy. Jak rok temu Flick po kilku latach bylejakości za Koemana, Setiena czy Xaviego przywrócił taką chęć wyczekiwania na każdy mecz i było widać wreszcie zespół, tak teraz widać zlepek piłkarzy zainteresowanych wszystkim tylko nie piłką.