Wehikuł czasu do starej dobrej PRL.

„Tak to ja, bardzo się zdziwiłam, jak to zobaczyłam. Umówiłam się z tatą pod kinem Moskwa. Jechałam z Ochoty tramwajem. Wysiadłam jeden przystanek wcześniej, żeby wejść do delikatesów, była duża kolejka, więc zrezygnowałam, bo zrobiło się późno i o mały włos się nie spóźniłam. Nagle zrobiło się czarno i lunęło. Zdjęłam sandałki i zaczęłam biec w podskokach do przejścia na drugą stronę ulicy. Tata pracował w sklepie papierniczym w okolicach Puławskiej, umówiliśmy się pod kinem. Miał mi dać truskawki od cioci i mieliśmy iść na lody, obok kina, do zielonej budki"