Dennis Bergkamp:

" Dzieci dostają wszystko pod nos. Do szkoły zabierają je mikrobusy, jedzenie i nauczanie już tam na nie czeka. Mają wszystko. " Okej chłopcy, zacznijmy rozgrzewkę. Zróbcie dwa kółka wokół boiska. Okej, teraz zrobicie to , a teraz zrobimy tamto... " Jak oni mają się rozwijać, skoro przychodzą na gotowe? Mamy u siebie ( w Ajaksie) piłkarzy, którzy awansowali z kategorii juniorskich do pierwszej drużyny i są wykorzystywani do określonych zadań wewnątrz naszego określonego stylu. Ale jak tylko stanie się coś nieprzewidzianego, to zaraz słyszę: " Och nie! Nie wiem co mam zrobić". I wtedy zawsze patrzą w kierunku ławki rezerwowych w oczekiwaniu na wskazówki, jak mają się zachować w określonej sytuacji.

To był i jest prawdziwy problem. Różnicę widać gołym okiem na przykładzie Luisa Suareza. Oczywiście, że można nie zgadzać się z wieloma rzeczami, które zrobił , ale on zawsze próbował coś wykreować, zawsze myślał: " Co muszę zrobić, żeby wycisnąć maksimum z danej sytuacji? " Muszę pociągnąć rywala za koszulkę, żeby go wyprzedzić? ", " Muszę zmienić swoją pozycję, żeby lepiej przyjąć piłkę." Myśli bez przerwy, umysł nie odpoczywa. Dlatego udaje mu się być tak kreatywnym. To jedna z kluczowych kwestii, jakie staramy się przekazać w szkoleniu piłkarzy kreatywnych, wyjątkowych, unikalnych. My trenerzy, nie możemy powielić tego, co robiliśmy kiedyś jako piłkarze. W jakiś sposób musimy sprawić, żeby piłkarze, którzy trafiają do pierwszej drużyny byli kreatywni, mogli sami myśleć i podejmować autorskie decyzje i koniec końców robić różnicę na boisku. Nie można być unikalnym, wyjątkowym, jeśli robisz to samo co pozostałych 10 piłkarzy. Każdy musi odnaleźć tę unikalność w sobie samym. "