Gdybym miał włosy, mógłbym osiwieć - gmach myśli francuskiego szkoleniowca Realu Madryt zdaje się niespokojnie drżeć w posadach. I faktycznie słyszano o przypadkach, kiedy skazany na dekapitację w ciągu jednej nocy stawał się Geraltem z Rivii. Predylekcja Królewskich do częstej wymiany trenera nie jest tajemnicą poliszynela, więc Zidane z każdym meczem może czuć się coraz bardziej zagrożony utratą swojej intratnej posady. Wiadomo, że człowiek zdrowy na umyśle nie oceniałby zbyt surowo kogoś zatrudnionego w trakcie sezonu, gdyż ten ma ograniczone możliwości w tworzeniu autorskiej wizji drużyny. Z Florentino Perezem jest zupełnie inaczej. Choinka z której się urwał szepce mu do ucha same sprośne rzeczy. Zamiast pozwolić rozwinąć skrzydła jakiemuś trenerowi, to ten zazwyczaj wielkim sekatorem mu je podcina. A gablota z trofeami się powiększa. Są w niej: Del Bosque, Queiroz, Camacho, Remon, Luxemburgo, Caro, Pellegrini, Mourinho, Ancelotti, Benitez. Z tym, że w ciągu trwającej prezesury jedynie wprawny w manipulacjach Portugalczyk zdołał na dłużej zaskarbić sobie zaufanie biznesmena. I fenomenem jest dla mnie pozbycie się Carlo, kiedy ten zdobywa mityczną La Decimę. Cóż, ale się jak się wyrzuca na bruk Sfinksa, kiedy ten tryumfuje na krajowym podwórku, to wszak wszystko jest możliwe. Czy pomny na takie zawirowania Zidane, może się już zacząć obawiać zwolnienia?