Legia wreszcie w fazie grupowej po ponad 20 latach. O wiele za długo na to czekałem. Pamiętam mecze w grupie z Rosenborgiem, Spartakiem i Blackburn i wyeliminowanie mistrzów Anglii. Pamiętam męki z przygotowaniem stadionu na mecz z Panathinaikosem i klęskę na wyjeździe. Jeszcze na jesień był kapitalny rewanż z Panathinaikosem, gdy Widzew grał w LM.
Nie spodziewałem się wtedy, że na kolejne mecze będę czekał 20 lat.
Tylko, że wtedy Legia coś znaczyła w Europie. Teraz z Hasim na ławce nie widzę żadnych perspektyw. To wstyd, że z półamatorami z Irlandi po zwycięstwie 2-0 na wyjeździe musiałem drżeć o wynik do ostatniej minuty. Za Legią pół rundy prawie, a żadnego pomysłu nie widać.

Póki Hasi będzie na ławce do oglądania Legii będę się niemal zmuszał, a za poprzednich trenerów na każdy mecz Legii czekałem prawie jak na Barcelonę.