A ja szczerze przyznam, że ta ZP mnie jednak trochę zabolała, jako że podsumowuje ten niezwykle szczęśliwy dla Realu i Portugalii rok, który w mojej ocenie trochę zespuł futbol w tym roku.

I tak, nazwę to świadomie szczęściem, bo nikt mi nie wmówi, że to wszystko, co się w tym roku wydarzyło było dziełem umiejętności, mentalności czy nie wiadomo czego.

Real, rozstrojony po erze Beniteza ledwo eliminuje Wolfsburg, trafia w 1/2LM po raz kolejny na możliwie najsłabszego przeciwnika oraz strzela w finale bramkę ze spalonego, przy czym przeciwnik strzelił karnego w poprzeczkę. W dodatku wygrywa w karnych.
W tym czasie Juventus, Barca, Bayern i Atletico zabijają się nawzajem po drugiej stronie drabinki.

Portugalia dochodzi do finału ME, po tym jak dzięki zmianie przepisów wychodzi cudem z 3. miejsca trafiając przy tym do łatwiejszej części drabinki. Nie wygrywając aż do 1/2 meczu w 90min, ledwo wygrywając w karnych z Polską dochodzą do finału, w którym Francja co kilka minut obija ich bramkę, słupki i poprzeczki. Rezultat? Eder strzałem życia daje puchar.

No i ten nieszczęsny Ronaldo. Na 5 meczów gra jeden dobry, nie istnieje w żadnym finale, przegrywa indywidualnie z największym konkurentem, który cały rok ciągnie swoje drużyny za uszy, o ponad 20 pkt w kanadyjce za 2016 a pomimo tego wygrywa ZP.
Messi się dwoi i troi w finale CA, Argentyna przegrywa. Ronaldo stoi przy lini w finale Euro, Portugalia wygrywa.

Naprawdę ktokolwiek będzie chciał mi wmówić, że to nie szczęście? Gdy drużyna nie będąca najlepszą wygrywa LM? Gdy reprezentacja, która ledwo z grupy wyszła wygrywa Euro? A związany ze obiema drużynami piłkarz, który swojemu rywalowi nie godzien jest buty nosić w 2016, jest wybierany, z gigantyczną przewagą najlepszym piłkarzem tej ziemi?

Można to zinterpretować jako ból dupy, no ale ludzie, coś w tym roku jest chyba ewidentnie nie tak.....