Nieźle wkurza mnie to jak upatrzono kozła ofiarnego w Gomesie. Najłatwiej obraczyć go winą bo jest nowy i ciąży na nim presja wydanych pieniędzy, natomiast zdecydowanie mniej osób zauważa, że cała drużyna tkwi w taktycznym szambie po uszy. Tak samo gównianie gra Iniesta czy Busquets, a ślizgamy się na tlencie Messiego i indywidualnych przebłyskach. Pomysł Enrique na Barcelone był prosty, lecz diablo skuteczny. Oparty na nieprzewidywalności Tridente i żelaznej konsekwencji. Zabrakło alterntyw. Trójka bestii z przodu nie zawsze uratuje nam dupę, a dziura po Alvesie zione w nieskończoność. Chwiliowo załatał ją Roberto, a Rakitić nie wie co się dzieje pozbawiony wsparcia ofensywnie wchodzącego Daniego i rajdów ze skrzydła Leo.
Pracę Lucho należy oceniać na dwóch płaszczyznach. Za trofea można wystawić notę celującą z minusem, za kondycje w jakiej pozostawia klub najprawdopodobniej krótko przed odejściem - dwóję. Pierwszy zespół jest wypalony, a ze sprowadzonych w dwóch ostatnich okienkach piłkarzach tylko w Umititim mozna upatrywać kogoś przyszłościowego.
Widziałem głosy, że Enrique powinien odejść już. Głupota bo piłkarze z dnia na dzień nie zaczną grać wielkich rzeczy, a nowy trener szybko zacznie być kwestionowany. Niech Lucho dogra sezon do końca i uratuje go Pucharem Króla. Tu potrzebne jest nowe rozdanie - lato, odpoczynek, jeden dwa grubsze transfery i kredyt zaufania.