Wracając do wczorajszego meczu i jego bohaterów. Ostatnim z nich był Sergi Roberto. Kluczowy gol w ostatniej akcji spotkania. Ale tego gola mogłoby w ogóle nie być, gdyby Sergi po sezonach 13/14 i 14/15 odszedł z klubu. A były takie przesłanki, bo sam Sergi grał mało, w jego grze było widać jakiś taki dziwny stres (Przypominał obecnego Gomesa) i miał niewielu sympatyków pośród kibiców. Pamiętam, że ja też byłem jednym z nich. Na fcbarca można było odczuć, że ludzie raczej niezbyt pokładają w Sergim nadzieje. Tymczasem Roberto z zawodnika, którego Tata i Lucho wystawiali tylko na Elche i Eibar stał się prawdziwą bestią, człowiekiem, który zastąpił Daniego Alvesa, jednego z najlepszych prawych obrońców w historii klubu, a może i nawet piłki nożnej. Dla mnie Sergi jest symbolem tej remontady, bo jego wiara w sukces jako piłkarza Barcelony, jest tą samą wiarą, którą wczoraj mieli nasi piłkarze.

Oczywiście bohaterami wczorajszego meczu są wszyscy nasi zawodnicy, ale miałem jakąś taką potrzebę napisać o Sergim :p