Do transferu Neymara podchodzę ze spokojem. Skoro wybrał PSG, dużo większe pieniądze, błysk medialny, swobodę w dyrygowaniu przyszłym otoczeniem, uległ podszeptom staruszka (choć może to były jego myśli, a ojciec jedynie odgrywał rolę złego policjanta), to suma summarum postąpił prawidłowo. Nie każdy może zostać legendą FC Barcelony. I Brazylijczyk również wpisuje się w ten wartki potok zawodników, którzy przyczynili się do sporych sukcesów, odcisnęli piętno w historii, jednak wśród bohaterów miejsca dla nich zabraknie. Zamiast w dalszym ciągu rozsadzać od środka atmosferę i budżet płacowy, emigruje. Na pewno z osobą Neymara wiąże się wiele niejasności finansowych, klubowych afer, spraw sądowych, dość frywolnej definicji dyscypliny, prowokacji i swego czasu aktorstwa niskich lotów. Oprócz tego, a może i przede wszystkim, przyniósł nam wiele chwil radości, finezji, wspaniałych dryblingów, przepięknych bramek, asyst. Od strony czysto piłkarskiej żałuję jego odejścia. Z punktu widzenia klubu jako instytucji - nie. Warto też wspomnieć, iż kwota jaką paryżanie mają przelać na konto Dumy Katalonii, jest nie tylko najwyższa w historii, ale i dwukrotnie przebija kolejny transfer w rankingu najdroższych. Obiektywnie patrząc, niesamowita sprawa, astronomiczny zarobek, możliwość zakupu kilku piłkarzy, spłacenia części długu lub zainwestowania pieniędzy w infrastrukturę. Podsumowując, obrażać byłego numeru "11" nie zamierzam, płakać po nim nie planuję, jednak przez pewien czas będę tęsknił za tą brazylijską magią. A co będzie dalej? Myślę, że drużyna się przebuduje i przyniesie nam wiele pozytywnych emocji w nadchodzącym sezonie. W końcu to FC Barcelona i mniej wymagać od niej nie wypada.