[pasta, zostawcie sobie na później jak nie macie czasu]

Dwa tygodnie temu w pracy miałem niezłego klienta na tarasie. Gastro. Pogoda taka idealna do
wypicia piwa w słońcu z widokiem na Odrę. Patrzę, siada jakiś typek - ubrany typowo na Niemca z okolicy, czyli wywalone na jakieś trendy modowe, śmieszny koleżka.
Podchodzę do stolika, pytam:
Co do picia?
A zupę bym chciał.
No dobra, z kabanosem, czy z wiedeńską dodatkowo?
Nie, bez dodatków może być.
Okej, a do picia jakieś piwko?
Macie może czerwone wytrawne?
Primitvo mogę polecić.
Super, kiedyś piłem i mi smakowało.
Okej, czyli lampka Primitvo i zupa.
Nie! Daj mnie tu cała flaszkę!
I już wtedy wiedziałem, że będzie nieźle, aczkolwiek była z tyłu głowa nadzieja, że to może faktycznie jakiś koneser i lubi akurat to wino.
Zupa nabita w systemie, idę z winem, mając w głowie próbę wina - akurat u mnie takie standardy, że nie mogę postawić flaszki, szkła i iść w siną dal. Muszę nalać na łyka, poczekać aż spróbuje i wtedy mogę mieć albo zwrot butelki, albo dolać mu już odpowiednią ilość, jeśli przypadnie do gustu. No to idę z butelką, typa nie ma, myślę - żart, pewnie poszedł i zrobił mnie w balona, bo po wyglądzie można to było stwierdzić. Ale patrzę, wraca. Z kilkoma patykami związanymi paskiem od spodni. Okej. Mówi - dobra, dzięki, dam sobie radę.
Gość sobie pił tą zupkę, zaczepiał gości obok i zagadywał - widziały panie tego kelnera, takich niebieskich oczów nigdy nie widziałem. Jakieś starsze laski, w sumie w jego wieku, się do niego dosiadły i normalnie z nim polemika nt. życia - trzeba być szczęśliwym dzisiaj, a nie jutro.
Zupa wymęczona, butelka prawie pusta pytam się - wszystko okej, podać coś jeszcze?
No i musiałem kolejną butelkę przynieść. W międzyczasie podwójna Havana, żeby chyba się dobić, podczas ubijania swojej fajki tytoniem i pożyczaniem ode mnie zapalniczki.
Butelkę spakował do torby, zapłacił z napiwkiem, więc ja byłem zadowolony. Zapowiadał się koniec tej historii. Sprzątam stolik, brakuje mi kieliszka. Typo zabrał ze sobą i w sumie klapnął na ławeczce jakieś 10 metrów ode mnie. Nie będę robił jakieś maniany, dobrze mu z oczu patrzyłem, więc na lajcie sobie zacząłem składać taras, bo już była taka 17:30, on wbił tak koło 16:00.
Menu, popielniczki, numery stolików, poduszki, koce - godzina roboty z 26 stołami + wiązanie, by nikt tak o sobie stołu na działkę nie wziął. On tym czasem na tej ławce jakieś wróżby przepowiadał z tych kijków, zaczepiał ciapatych - ty! Ja cię już dzisiaj widziałem! A ciapaci szybszy krok i zesrani trochę.
Wiążę te stoliki, podbija do mnie. Ty pochodzisz z Polski, nie? Tak. Super, po akcencie nie poznalem, a urodę masz Niemca (iks de), dopiero jak po polsku mówiłeś do gości, to skumałem. I gadka szmatka, nawija o moich oczach - że nigdy takich nie widział, że co on by dał, by takie mieć. To nie było jakieś takie homo, wyczułbym, bo mówił to z powagą, a nie z takim wyrazem, by jednocześnie zrobić na mnie wrażenie. Mówię dzięki, dużo osób mi to w sumie mówi, ale dziękuję bardzo. Zmienił temat - MŚ. Mówi, że tym razem u Putina Niemcy nie wygrają, bo nudno by było jakby obronili tytuł, wygra Polska! Lewandowski to najlepszy napastnik na świecie, Bayern Monachium! Wygra Polska! Mówię - nie wygra, może wyjdzie z grupy, to będzie sukces.
Wygra! Jak wygra! To przyjdę tutaj znowu do tego Niebieskookiego kelnera i mu powiem, że miałem rację!
Ja chcąc już iść w sumie na chatę, mówię - dobra, to jesteśmy umówieni!
Ten znowu drze ryja, że Polska wygra.
Dobra, idę się przebrać, taras zamknięty, 20 minut na rozliczenie hajsu, utarg, napiwki, elo.
Przebrany wychodzę i sobie przypomniałem o tej lampce do wina.
Idę do niego na ławkę i mówię - widzę, że jeszcze 1/4, to odniesie pan potem kieliszek do szefa na bar, żebym problemów nie miał - w sumie i tak bym nie miał, częściej się biją, niż ktoś kradnie.
On mówi, że spoko, odniesie, może nawet teraz. Ja mówię - dokończy sobie pan kulturalnie wino i potem odniesie, dużo czasu jeszcze. Podziękował mi, nazwał mnie swoim kumplem i przypomniał o zakładzie i Lewandowskim.
W sumie typ zrobił mi dzień i wieczór, bo był mega bekowy w tym zgiełku smutnych ludzi.

Reasumując, nie oceniaj książki po okładce. Wino chyba dobrze robi, jeśli ktoś chce się kulturalnie napie*dolić. Lewandowski to mega marka, nie tylko w Niemczech, bo oni go cenią i traktują jak swojego, co się naprawdę rzadko zdarza. Gastro = poznawanie dziwnych ludzi.