Takiego zagubienia i bezradności nie widziałem od czasu czytania powieści Kafki. Jasne, już wiem, że trzy soczyste gongi spadły na nasz czerep, a drużyna wciąż leży oszołomiona na murawie i prosi o najniższy wymiar kary, ale… coś się tu w tym wszystkim nie zgadza. Jeszcze mam nadzieję, że rano się obudzę, a cały mecz okaże się koszmarem, lecz nic z tych rzeczy. Bzzzzz komar wokół ucha polata, ja go pierdzielnę otwartą ręką, a potem wstanę jakby nigdy nic i rozpocznę kolejny wesoły dzień. Nie da się tak!!! Naprawdę w to nie wierzę… zostać tak rozłożonym na łopatki przez AS Romę… Nie widziałem w tym spotkaniu Dumy Katalonii, tylko zespół z ekstraklasy ustawiony na utrzymanie wyniku i chamskie wybicia piłki…jestem w szoku…szczerze…to najgorszy mecz od dawna…nie ma dla takiego rezultatu i postawy usprawiedliwienia…jasne, to nie przekreśla całego sezonu, absolutnie, ale jednak taka potwarz boli…ciężko w emocjach napisać coś konstruktywnego…bardzo liczyłem na dobrą postawę w Lidze Mistrzów, półfinał, walkę, zaangażowanie, może finał…tego przewidzieć nie byłem w stanie…w żadnym wypadku…to jest blamaż…porażka sromotna…żałoba…obym za jakiś czas mógł zasnąć, następnie wstać, przystosować się do nowej, nieoczekiwanej rzeczywistości, i cóż, taki los kibica, na nowo ich wspierać…na szczegółową analizę przyjdzie po zakończeniu sezonu… Jak jednym meczem można spierdzielić… na dzisiaj wystarczy…