Mówcie, co chcecie. Lewandowski jako kapitan to jest klasa sama w sobie. Po zwycięstwach potrafił na chłodno ocenić naszą grę, wytknąć błędy. Po końcowym gwizdku z Czarnogórą nie sikał z radości, tylko kręcił głową na naszą postawę. Teraz po porażkach potrafi stanąć na wysokości zadania i rozsądnie się wypowiedzieć, skrytykować, a jednocześnie się nie załamuje, wnosi trochę wiary. Widać, że mu zależy, że bolą go te dwa mecze. Zrównoważona osobowość. Doceniam bardzo.