Śledząc ostatnie mecze widać jak Valverde szukał optymalnego ustawienia dla Barcelony. Próbował Dembele na skrzydłach, Roberto w pomocy, Coutinho w pomocy i na skrzydle itd. W pewnym momencie wydawało się, że optymalną opcją jest ustawienie Coutinho na 8 i Dembele na skrzydle. Wyniki były na styku bądź wręcz złe a drużyna nie mogła się ustabilizować.
Aż przyszedł mecz z Tottenhamem na Wembley.
Widać teraz po 5 kolejnych meczach bez porażki z takimi rywalami jak właśnie Tottenham, Valencia, Sevilla, Inter i Real jak ważny dla Barcelony był mecz w Anglii. Zbiega się to naturalnie ze wskoczeniem Arthura do wyjściowej jedenastki. Nie będę się rozpisywał nad jego grą, wystarczy powiedzieć że z nim drużyna znalazła stabilizację, powtarzalność i kontrolę.
Mam wrażenie, że po Mundialu Valverde chciał na początku sezonu przede wszystkim odbudować formę fizyczną kluczowych graczy. Niestety ale wejście na odpowiedni poziom fizyczny wymaga regularnej gry i treningów kondycyjnych. Podejrzewam, że taki maraton Ernesto sprezentował swoim graczom już od końca sierpnia. Okres budowania formy obfitował w słabszą grę jednak już teraz widać efekty. Porównajcie sobie występ Rakiticia i Modricia z Klasyku. Przepaść w przygotowaniu fizycznym tych graczy jest kolosalna a grali tak samo długo na Mundialu.
Liczę, że słabszy moment Barcelony wynikał właśnie z budowaniu formy kluczowych graczy po Mundialu. Wiele zespołów w Europie zmaga się zresztą z tym problemem. Obecnie Ernesto ma drużynę w optymalnej formie, ma ustawienie w którym drużyna wygląda znakomicie i ma wysokie morale po fantastycznym miesiącu. Moim zdaniem teraz przyszedł czas aby w spokoju budować formę i pewność siebie zmienników jak Malcom, Vidal czy Munir podczas takich meczy jak z Culturalem czy Rayo.