Jestem w połowie książki Kadziewicza ''Siatkówka & Rock'n'Roll'' I ta książka bije na głowę każdą inna biografię, nawet Ibre. Oczywiście według mnie. Bardzo fajnie się czyta jak ktoś nie ma pomysłu na dobrą książkę to polecam. Wiele ciekawostek i wspomnień ( Peszko to przy nim amator) :)
Lekko skrócony fragment:



''Cofnijmy się do roku 2008. Pekin, igrzyska olimpijskie. Kończymy piwo z piłkarzami ręcznymi. Mnie zawsze zastanawiało, czy gdy oni tak tłuką się po ryjach i bija na boisku, to ich nie boli.
-Wy się tak okładacie i jest w porządku? - zagadnąłem Marcina Lijewskiego.
- No pewnie, po meczu podajemy sobie ręce.
No to plask! Zamilkły rozmowy. Wszyscy biesiadnicy z uwagą przyglądali się potężnie zbudowanemu Marcinowi, który znienacka oberwał od wielkiego chuderlaka.
- Nie boli? - wolałem się upewnić.
- Nie, wszystko gra- otrząsnął się poszkodowany.

Na tyle spodobało mi się zaczepianie ''Lijka'', że przechodząc obok fontanny wepchnąłem go do wody. Zabawa dzieciaków z podstawówki. Wpadł cały, topiąc telefon, karty kredytowe, pieniądze. I znów poleciało dużo docinków.

-Dobra, nie zabijemy cię- uspokoili mnie jego koledzy.

Dalszą część znam z relacji Daniela Plińskiego. Zobaczył mnie wracającego z posiadówki na krawężniku. Dalej opowiada Daniel: '' I nagle to 206 centymetrów chude jak żyrafa zrobiło salto, a białe klapki wzniosły się na poziom drugiego piętra. Pomyślałem: koniec świata , >>Kadziu