Jest się z czego cieszyć, bo to kolejne zwycięstwo z Realem i awans do finału Pucharu Króla, ale w sobotę znowu mecz na Bernabeu i może być różnie. Valverde dumał, żeby na prawej stronie boiska skupiać się na defensywie i nie wychodzić tamtędy zbytnio do przodu, jednak jego pomysł się nie sprawdził. Semedo był niemiłosiernie objeżdżany przez brazylijskiego młokosa, a Roberto nie mógł w pełni pomóc w asekuracji, bo szalał także Reguilon. Ten plan spalił na panewce. Barcelona chciała być cierpliwa, cofnąć się, swobodnie klepać i grać z kontrataku. Gdy nadarzała się ku temu okazja, piłkarze Dumy Katalonii znajdowali się w klatce środkowych pomocników Realu, a kiedy trzeba to i odpowiednio poprzez faule wybijano ich z rytmu. W 45 minutach zabrakło kartek, zawodnicy Realu wciąż mogli sobie pozwalać na agresywną grę, szczególnie Casemiro. Myśl Valverde na większość spotkania nie zadziałała. W końcu przyszła składna akcja i niespodziewany gol. Dopiero wtedy Królewscy zmuszeni byli do otworzenia się, podejścia wyżej i już nie zamykali korytarzy, a Barca śmielej i szybciej ruszała do ataku. I to była druga część planu Valverde, które zatrybiła, tyle że w kuriozalnych okolicznościach. Świetny ter Stegen i kolejne dwa dzwony w oszołomionych madridistas. Fura szczęścia, nietrafiona taktyka i perfekcyjna skuteczność.

Przynajmniej Ernesto już wie, jak w sobotę Barcelona grać nie może i co jej ewidentnie dolega. Następny taki mecz i to Real jest w stanie uzyskać 3-0. Jednak cieszy, że wygrana podbudowała morale. Czas na ligę!