Po Remontadzie z Sevillą i wylosowaniu Realu w półfinale wydawało się, że luty w tym sezonie będzie wyjątkowo ciężki. I taki właśnie był. Ale był on też bardzo udany w wykonaniu Barçy.
Po 3 remisach z rzędu (w tym 1:1 w El Clasico), wydawało się, że Barcelonę dopadł kryzys. Wygrana z Realem Valladolid wcale go nie przerwała. W Katalonii narzekano na skuteczność. Ta dała się we znaki w Lyonie, gdzie Barcelona zagrala dobrze, ale pomimo oddanych 25 strzałów nie potrafiła pokonać Lopesa.
Za to w ostatnich trzech spotkaniach skuteczność to był znak rozpoznawczy Dumy Katalonii. Bardzo ważna wygrana w Sewilli, a później przerwanie marzeń Realu w Pucharze i praktycznie też w LaLidze.
Bilans w tych 7 meczach ligowych (i jednym marcowym): 4-4-0,
Bramki: 12-5.
Wynika stąd, że Barca w tym okresie była drużyna solidna i wyrachowaną, co daje nadzieje na triumf w Lidze Mistrzów. Należy pamiętać, że przez 5 z 8 meczów musieliśmy radzić sobie bez Arthura, a podkreślić należy świetną grę obrony. Bo strata tylko 5 bramek w tak ważnych meczach to powód do dumy.
A co do wczorajszego meczu:
Wiadome było, że zwycięstwo odbierze praktycznie szanse Realu na Mistrzostwo. Po pierwszym meczu (0:3) zaczęła się dyskusja o tym, czy wygrana była zasluzona itd. Wczoraj okazało się ze jak najbardziej.
Ernesto wyciągnął wnioski - Roberto schował Viniciusa do kieszeni, a Ivan ustawiony był blisko prawej strony co było można dostrzec na żywo, jak i na heatmapach, wspaniale go asekurował. Drużyna była ustawiona bardzo blisko siebie, a Arthur pomógł zdominować środek pola. Kapitalny mecz obrony z Pique i Lengletem na czele. Mecz pokazał, że zespół umie cierpieć na boisku, a także świetnie gra zespołowo. Jednym z najlepszych momentów spotkania było wejście Vidala, który czuł się jak ryba w wodzie na Bernabeu - czyścił wszystko. A starcie MATSA i Lengleta z obrońcą Realu (nazwiska nie wspominam) to miód na moje oczy. Teraz czas skoncentrować się na LM.
Vamos!!!
:D