Wtorek wieczór, siedzę w moim ulubionym fotelu i wzięło mnie na wspomnienia. Jak wiecie, LaLiga może pochwalić się wieloma wspaniałymi graczami, którzy w niej grali, takimi jak Ronaldinho, Zidane, Raul, Casillas, Iniesta, Xavi czy Puyol. Ci gracze na zawsze przejdą do historii tego sportu, jako najlepsi z najlepszych. Jest jeden gracz, który był oblewany hejtem na tej stronie, ale był też doceniany- nazywano go wzorem do naśladowania i idolem. Swoją ciężką pracą i chorymi, wręcz można by powiedzieć ambicjami, osiągnął szczyt piłkarski. Był niesamowity, wchodził na boisko i wykonał swoje zadanie. Piłka była jego pasją i zadaniem życiowym. Wszyscy wiemy, że Leo jest najlepszy, ale ten pan, o którym pisze, jest uznawany za numer 2, a może razem z Argentyńczykiem jest na pierwszym miejscu. Mówię o piłkarzu maszynie, piłkarzu gladiatorze, piłkarzu niszczycielu. Wszyscy będziemy pamiętać jego niesamowite bramki, jego wielką wolę walki. Był prawdziwym liderem. Piszę to, ponieważ ten czempion, odszedł z LaLigi w tamtym sezonie. Niestety, w obecnym sezonie 2018/19 nie możemy nacieszyć się jego grą na hiszpańskich boiskach. Zauważyłem, że niezbyt duża liczba ludzi o nim wspomina, a powinniśmy, bo mamy tu do czynienia z jednym z najlepszych piłkarzy w historii. Chciałem to napisać, żebyśmy o nim pamiętali. Tęsknimy za tobą, Paulinho :(