Wyrażę teraz opinię, za którą większość z was pewnie mnie zlinczuje, ale trudno...

Messi stał się ciężarem dla Barcy. Nie zrozumcie mnie źle, to legenda, geniusz i najlepszy piłkarz świata, ale stał się przez to kimś większym niż klub. Za czasów Pepa liczyła się drużyna. Zespół był oczywiście oparty o Messiego i gra była na nim skupiona, ale grało 11 chłopa na boisku. Obecnie gra Messi, a rola pozostałych ogranicza się do wspierania go. Na każdym kroku widać brak decyzji, ciągu na bramkę, chęci bycia decydującym. Messi jest gwiazdą i to on ma rozstrzygać, dlatego każda akcja w ocenie naszych graczy powinna kończyć się podaniem do niego. Wczoraj zrobił to Alba, tydzień temu Vidal. Powinni kończyć w dobrej sytuacji, a szukali podania. Marudziliśmy że Barca Pepa chciała wjechać z piłką do bramki, dzisiaj chce dojechać z piłką do Messiego.

Leo to geniusz, ale ma już swoje lata. Nie objedzie 4 czy 5 zawodników sam jak z Realem w LM, bo brakuje mu szybkości. Wczoraj było to widać doskonale gdy przeprowadzał rajdy środkiem pola, ściągał na siebie całą obronę i ewidentnie nie miał szans sam z tego wyjść. A niestety był sam... Suarez i Coutinho nie nadążali za akcją, bo nawet nie chcieli nadążyć. Po co skoro Leo załatwi sprawę? Postoję i popatrzę na magika w akcji. Okropnie mnie to frustruje.

Nasze uzależnienie od Messiego nie wynika z tego, że inni są słabi. Im się po prostu nie chce, bo wiedzą że przecież jest Leo, więc nie muszą. A jeszcze może wejdą mu w paradę i co wtedy?! To pokazuje jak istotny był Neymar, który miał to gdzieś. Chciał być gwiazdą, chciał być liderem, był łakomy na glorię, chwałę i brameczki. Teraz każdego oblewa zimny pot na myśl, że mógłby być ponad Messim.

Drużyna przestała się liczyć. Nie ma Barcy, jest Barca Leo Messiego. Jego folwark, jego teatr i jego statyści. Aktor jest jeden, reszta ma stanowić tło i go wspierać. Trochę przypomina mi to sytuację Tottiego w Romie. Też był legendą przerastającą klub i Roma była dla Tottiego. To niestety jest bardzo niezdrowe.

Dodatkowo priorytetem klubu jest szczęście Leo. Suarez kopie się po czole i zasługuje na ławkę, ale wierzycie w to że jakikolwiek trener będzie miał prawo go posadzić? Jakby siedział to byłby smutny, to przyjaciel Messiego, Messi tez mógłby być smutny, niedopuszczalne. Decyzje w klubie są podejmowane nie z myślą o Barcelonie, a z myślą o Leo. Gra kiedy chce i ile chce, gra gdzie chce i jak chce, jak mu zalezy to angażuje się w obronę, a jeśli ma to gdzieś to ma do tego prawo. Trochę to niesmaczne.

Pozostałych kwestii (zaangażowanie zawodników, dramatyczny Valverde, polityka kadrowa) nie będe nawet poruszać, bo o tym mówi każdy, a często mówią słusznie...