Odnoszę wrażenie, że Barca Valverde skończyła się po pierwszym meczu z Liverpoolem. To był ten dokładny moment kiedy jego (często irytująca) myśl szkoleniowa zgarniała największe oklaski. W tamtej irracjonalnej już chwili brak stylu był szachowym pragmatyzmem a wybawczy geniusz Messiego - asem w rękawie. 
Na prawdę starałem się widzieć zamysł w decyzjach Ernesto bo często miałem ku temu powody. Weźmy ten sezon:- absolutna dominacja Ligi => checked- wyeliminowanie Realu z CdR i Ligi w "trójmeczu" => checked- wygrane z ManU, Tottenhamem czy Interem w LM => checked- pierwszy półfinał od sezonu 14/15 => checked- wprowadzenie Arthura, Lengleta czy Alenii w pierwszy zespół => (naciągane but...) checked
A jednak okazało się, że Valverde wciąż zbiera materiały do książki "Jak spektakularnie przegrać wygrany sezon w dwóch spotkaniach. Poradnik w kilku prostych krokach."
Rok temu Levante i Roma zniszczyły nasze marzenia o sezonie bez porażki w Lidze i  Tryplecie a teraz Liverpool i Valencia obdarły nas z utopijnych wizji o sukcesie w finałach Pucharu Króla i Ligi Mistrzów. Dwa razy po dwa mecze dały dwa żenujące obrazy bezbronnej Barcelony. Dwa puchary na sezon, dwie przegrane rywalizacje w sezonie. Drugi rok z rzędu budzący wątpliwości, których drugi raz nie można zignorować. Uważam, że patrząc na te liczby sprawiedliwym wydaje się by Valverde był obecnie drugim wyborem zarządu. Nie "tym zwolnionym trenerem" lecz zwyczajnie tym drugim, niepreferencyjnym wyborem. Nie chcemy przecież by za rok rolę 'dwójki' w poprzednim akapicie zajęła 'trójka'. 
Za bardzo lubię "Radiową Trójkę" by mieć z nią tak straszne skojarzenia...