Naprawdę wkurza mnie ten argument o niedocenianiu mistrzostwa. Prosta analogia - jeździcie przez kilkanaście lat Golfem, cieszycie się, że dowozi was na miejsce i nie rozlatuje się po drodze. No bo czego więcej wymagać od samochodu o takich osiągach? Wygrywacie na loterii, przesiadacie się do Ferrari i przez kilka lat cieszycie się genialną jazdą, zostawiając każdego w tyle. Czas leci, niektóre elementy samochodu stają się przestarzałe, przestają dobrze współpracować i nagle to zajebiste Ferrari zaczyna zwalniać, coś stuka, coś przecieka. Co robicie? Jedziecie do serwisu i szukacie rozwiązania usterek, aby znów cieszyć się świetną jazdą, czy po prostu zaczynacie jeździć wolno, ostrożnie, i z maksymalną oszczędnością silnika? Jeżeli wybieracie tę drugą opcję, to po cholerę wam Ferrari z tym niesamowitym silnikiem, zdolnym do takich cudów? Gdzie przyjemność z takiej jazdy?

Argumentem o mistrzostwie rzucają ludzie, którzy nie dostrzegają choroby toczącej ten klub. Ludzie zero-jedynkowi, niezdolni do spojrzenia na nic poza tu i teraz. To nie byłoby żadnym problemem, bo ograniczenie kibiców nie ma przecież żadnego wpływu na drużynę, gdyby nie fakt, że zarząd wydaje się działać podobnie, choć z innych powodów. Moim zdaniem, czas na spokojną ewolucję już minął. Pisałem o niej jakieś dwa lata temu, kiedy widać już było stopniową obniżkę formy Suareza i Busquetsa, ale w tamtym momencie ci zawodnicy wciąż cieszyli się statusem bogów, podobnie jak Messi, Alba, i Pique, którzy także mieliby miejsce w składzie do usranej śmierci, nawet gdyby grali tragicznie.

Uzależnienie od Messiego i nietykalność świętych krów - dwa ogromne problemy Barcelony, które należało zacząć rozwiązywać dwa lata temu. Stopniowo, bez żadnych gwałtownych decyzji, ale wciąż. Co zrobił zarząd? Zatrudnił robota, którego wizja ogranicza się do kolejnego meczu i wygrania go bez względu na wszystko, przy maksymalnej kalkulacji i maksymalnym pragmatyzmie. Trenera, który jeszcze umocnił pozycję i nietykalność świętych krów, nie mówiąc już o zrobieniu z Messiego jedynego wybawiciela tej dziurawej, kulejącej drużyny. I rozumiem, że zarządzał tym co miał, ale robił to patrząc wyłącznie na tu i teraz, co w sumie nie jest nawet jego winą, bo przecież po to został zatrudniony. No i zadziałało. Zdobyliśmy trofea. Valverde zrobił to co (w swoim i zarządu mniemaniu) miał zrobić - wziął rozrzucone elementy i na szybko zlepił z nich prowizoryczną maszynę, która dzięki swojej powtarzalności i wydajności zdominowała ligę. Gratulacje. Szkoda tylko, że wystarczył silniejszy podmuch wiatru żeby cała ta konstrukcja rozleciała się w cholerę. Stało się tak rok temu, Valverde otrzymał kolejną szansę, dokupił parę metrów taśmy klejącej i zabrał się do składania od nowa. Taśma wytrzymała całkiem długo, mimo kilku przetarć, ale maszyna znów rozpadła się w najważniejszym momencie. Dlaczego? Z powodu niedopasowania elementów? Nieodpowiedniego konstruktora? Totalnej prowizorki? Najwyraźniej nie. Według niektórych osób, kolejny raz problemem okazała się wadliwa taśma, więc próbujemy po raz trzeci.

Did I ever tell you the definition of insanity?