Dwadzieścia lat temu, kiedy reprezentacja Hiszpanii nie istniała specjalnie na arenie międzynarodowej, Luis Aragones powiedział do Xaviego takie słowa: "Nie jesteśmy najlepsi fizycznie, ani najszybsi. Musimy znaleźć inny sposób na wygrywanie."

No i znaleźli. Dwa Mistrzostwa Europy i jeden Mundial został zdobyty dzięki kombinacyjnej grze wielu podań. Ten styl sprawdzał się przez dobrych kilka lat. Czy jednak teraz, w obliczu takiej konkurencji, nadal ma prawo bytu? Moim zdaniem nie. Obecnie prawie każda drużyna ma już dobrze wyszkolonych technicznie piłkarzy, skorych do rozgrywania piłki i potrafiących odnaleźć się na małej przestrzeni. To, co zazwyczaj decyduje o wyniku spotkania jest więc poza kombinacją, a mianowicie mam tutaj na myśli dynamikę gry. Regulacja tempa, czy tiki-takowość jest w 2019 zbyt wąską ideą, żeby mogła się sprawdzić. O ile na słabsze, ligowe drużyny wystarczy, tak przy dobrze zorganizowanym rywalu okazuje się tylko wydmuszką. Im szybciej Barcelona to zrozumie, tym szybciej powróci do wygrywania na wysokim szczeblu.