No niestety się nie udało, z jednej strony było tak blisko, z drugiej-taj daleko. Potwornie szkoda ostatniego seta, był już prawie nasz, ale choć teraz kropelki łez drżą w oczach, jestem bardzo dumna z tych zawodniczek. Postawiły się mistrzyniom świata i Europy i wicemistrzyniom olimpijskim. Na papierze różnica klas. Grały jak równy z równym. Mecz sam w sobie średni-dużo błędów,niedokładności, nieporozumień, a jednak tak piękny w swych emocjach. Tak piękny i tak tragiczny. Mi jest bardzo po nim przykro, więc nawet ciężko mi sobie wyobrazić, co czują nasze zawodniczki. Smutno się oglądało te wywiady z nimi. Pokazały dziś kawał charakteru i za to biję im brawo. Nie wszystko jeszcze stracone i wierzę, że tyle samo emocji(oczywiście z lepszym zakończeniem :P) ujrzymy najpierw na Euro, potem na turnieju w styczniu, no i oczywiście w samym Tokio. Brawo Panie, wierzymy w was :)