"Ehhh".. to moja jedyna możliwa reakcja po tym meczu. Nie wiem... Ale to wszystko jest takie nijakie. Ogląda się to, bo się ogląda... Ukochana drużyna i wiadomo, że nieważne w jaki sposób będziemy grać i jakim wynikiem kończyć mecz i tak będę dalej oglądał. Ale cały czas mam wrażenie, że oglądam tylko z poczucia obowiązku, miłości i przywiązania do tego klubu, a nie dlatego, bo z wypiekami na twarzy czekam na mecz naszej drużyny. Piłkę oglądamy dla rozrywki - przede wszystkim. Nie jestem zakładnikiem tej spektakularnej Barcelony Pepa, jaką mieliśmy przyjemność oglądać, ale na litość boską! Ile jeszcze będziemy musieli obejrzeć takich spotkań, jak drużyna z takim potencjałem, a zwłaszcza ofensywnym... Gra taki piach? Jesteśmy niesamowicie chimerycznym zespołem; uzależnionym od miejsca rozgrywania meczu - Camp Nou mini spektakl, natomiast na wyjazdach gramy tak, jakbyśmy nie mieli konkretnego celu w tych spotkaniach - zachowawczo wyczekujemy, co rywal nam zaprezentuje. To wygląda jakbyśmy nie chcieli wygrać za wszelką cenę, a ta nasza apatia często zostaje wykorzystana przez rywali lub czasem wygramy po indywidualnych akcjach. Oczywiście... Ameryki nie odkryłem, natomiast zaczyna to być mocno charakterystyczne dla nas, co najgorsze - dopóki tak będzie, to nie mamy co się łudzić o zwycięstwo w LM, niestety.