Jeśli miałbym jednym słowem określić wczorajszy mecz, to byłoby to słowo: przebłysk.
Miło wczoraj było patrzeć na Barcelonę. Widać było dużo większą radość w grze i parcie na bramkę przeciwnika. Nawet Suarez był mniej pokraczny niż zwykle, dobrze się odnajdywał w sytuacjach, oraz miał parę niezłych indywidualnych przejść. O Messim nie wspominam, bo wiadomo. Jesteśmy cholernymi szczęściarzami, którzy żyją w czasach świetności tego gościa. De Jong zagrał świetnie, nawet zmiana Rakitica była bardzo dobra, to podanie do Messiego było cudowne. Generalnie wszyscy zagrali dobrze, lub bardzo dobrze, z pasją i większym zaangażowaniem niż zwykle. Przyjemny mecz dla kibica Barcelony.

Chciałbym by takich meczów było więcej. Ale właśnie... ile takich przebłysków już było w przeszłości? Ile razy Barcelona zagrała 1/2 spotkania świetnie, żeby później zagrać wstydliwie i kompromitująco? Nie powinno co niektórych dziwić, że nastroje po meczu są z jednej strony pozytywne, ale i z drugiej stonowane i pełne obawy. Barcelona nas wielokrotnie zawiodła jako drużyna. Nie ma tutaj regularności. Wielokrotnie w ostatnich paru latach zdarzały się przebłyski, żeby później zagrać tragicznie. Dlatego również i ja, niespodziewam się czegoś spektakularnego. Nie spodziewam się, że nagle drużyna zacznie grać tak dużo regularniej. Za dużo razy już się dawałem na to nabrać. Bardzo bym chciał, ale przeszłość jednak jest ostra i bezwzględna dla kibiców Barcelony. Wciąż twierdzę, że Valverde nie powinno tutaj już być, wciąż twierdzę, że nie będzie w takiej grze regularności. Niemniej jednak, jeśli będę się mylić (oby!) i podobna, a nawet i lepsza gra utrzyma się przez dużo większą ilość meczów, to chętnie przyznam się do błędnego zdania i będę się dużo bardziej cieszyć. Tymczasem ciesze się z pojedynczego meczu, z pojedynczych zagrań i bramek, mając z tyłu głowy to, że następny mecz/następne mecze mogą być takie jak mecz ze Slavią. A to mnie zatrzymuje przed większym optymizmem.