Właśnie przebrnąłem przez Batmana z 1989 roku. No i tak jak pisałem wcześniej o ile klimat miasta w sensie mrok, zaduch, ponurość podobają mi się to drętwość scen z batmanem i sztywność jego poruszania (jakby go kostium krępował) jest straszna... Teraz po obejrzeniu całości podtrzymuję zdanie. Klimat miasta taki, aż lepki od zaduchu i ponurości jest świetny i tu ewidentnie widać rękę reżysera Tima Burtona. Sam film mocno groteskowy, przerysowany, abstrakcyjny, a często gęsto absurdalny. Absurdalność widać po wielu scenach sztandarowym przykładem jest moment gdy Batman nadlatuje BatOdrzutowcem z bliska strzela z rakiet i karabinów (używając systemów namierzania, żeby było śmieszniej) do stojącego i nieruszającego się Jokera i nie trafia... za to Joker wyciąga ze spodni rewolwer z metrową lufą i jednym strzałem załatwia BatOdrzutowiec OMG. Jak najbardziej zdaję sobie sprawę z roku wydania filmu i z dostępnych wtedy narzędzi i absolutnie technicznych kwestii się nie czepiam, a raczej mam problem z logiką wydarzeń (tak film o superbohaterach też podlega takim prawom, choćby to były prawa logiki wynikające z danego kreowanego świata). Bardzo dobra rola Jokera w wykonaniu Jacka Nicholsona, ten aktor pasuje do pokręconych postaci. Ostatnim jasnym promyczkiem była uroda Kim Basinger.

Wcześniej też pisałem, że nie lubię uniwersum DC i jestem zdecydowanie Marvel team, ale wreszcie postanowiłem obejrzeć Batmana i mam zamiar obejrzeć każdego zanim zobaczę najnowszego Jokera, którym wielu ludzi się tu zachwycało. Po prostu chce mieć porównanie.

PS. Podczas oglądania miałem takie małe spostrzeżenia, że wykorzystano sporo animacji w produkcji filmu, a także makiet takich „zabawkowych” tu przykład bo zrobiłem zrzut ekranu : https://imgur.com/XS1ZK74 ewidentnie widać to po samochodach czy sygnalizacji świetlnej.