Jeszcze godzina i wychodzę do psychoterapeutki, aby porozmawiać o publikacji "Przez twe herby zielone", o tym że La Rambla posiada swoich ulubieńców. Jeśli każdy z nich puści bąka - nawet cichacza - za chwilę zbiega się sto osób i już ich wędrówka poprzez myśli przebiega w świetle żyrandoli, ląduję na świeczniku. I teraz pytanie, czy to oni są takimi farmazonami, czy też inni na takich farmazonów ich kreują? Farmazonowanie jest w modzie - to pewnie. Na farmazony odpowiadają nawet ludzie inteligentni, obyci, do rany przyłóż, a nawet ci w szytych na miarę garniturach. Farmazonów nie lubi nikt. O Farmazonach gadają wszyscy. Czasami zdarzy mi się przyuważyć, że w lajkach przeciwko farmazonom gromią ich osoby w stu procentach antysystemowe, antyfarmazońskie. Jak widać, farmazonowanie to sprawa na topie, rzecz ważna, istotna. Ja też uwielbiam farmazonić. Zapraszam do farmazonowania nawet tych sztywnych, udających że nie, ja nie farmazonie, choć i tak przecież, jełopie, farmazonisz, choćby wewnątrz siebie, a nie na zewnątrz. Za chwilę spadam do psychoterapeutki - farmazonić. Dobrego, wiadomo czego!