"Gdy grałem w Lazio, po jednym z treningów zostałem pozbierać piłki do worka. Kilku młodych piłkarzy zaczepiło mnie, pytając dlaczego to robię, przecież mamy człowieka od sprzętu. Pomyślałem sobie - mają po dwadzieścia lat i nie mogą pomóc człowiekowi, który jest po sześćdziesiątce? Nie wpadli na ten pomysł, bo nikt im za to nie zapłacił. Gdyby poprosił ich o to sponsor, którego buty reklamowali - nie zastanawialiby się nawet sekundy.

Tego dnia po raz pierwszy pomyślałem o zakończeniu kariery. Futbol, którym cieszyłem się jako dzieciak, przestał istnieć. Stał się dodatkiem do szybkich aut, drogich gadżetów i linii odzieży nazywanych nazwiskami piłkarzy. Kochałem futbol za jego prostotę, a poczułem, że stał się machiną do zarabiania pieniędzy."

-Miro Klose