Na przestrzeni ostatnich lat można wiele zarzucić Barcelonie, ale to, co najbardziej mi przeszkadza, to brak płynności pomiędzy liniami. Kiedy widzę atak Barcy, widzę Messiego przy piłce, albo wymianę podań pomiędzy dwoma, w porywach trzema piłkarzami w ofensywie. Rzadko kiedy obserwujemy poważne, ambitne wejścia ze środka i włączanie się do gry kombinacyjnej pomocników. Przez długi czas myślałem, że wina leży w wykonawcach, potem, że w misterze, a teraz najbliżej mi do zdania, że wina leży w naszym ofensywnym trio i specyfice gry Messiego.

Oczywiście nie obwiniam Lio. Wskazuję tylko mankament, który wiąże się z jego stylem gry. Ameryki nie odkryłem, wszak byle głupek doszedłby do podobnego wniosku widząc statystyki naszych pomocników. Widzieliście ostatnią bramkę Thiago? Tego właśnie nam brakuje, bo gdy obrońcy skupiają się na Messim, nie mamy wielu alternatyw.

Przyznam, że czasami czuję coś na wzór obrzydzenia, gdy widzę schematy naszego ataku pozycyjnego. Wiecznie to samo, wiecznie przez Messiego. Wyjątek stanowią kontry, w których fizycznie nie może uczestniczyć, bo przykładowo atak przebiega po drugiej stronie boiska. I tak długo, jak Setien nie wprowadzi zmian w tym elemencie, tak długo będziemy męczyć bułę z autobusami i lepszymi przeciwnikami. Ten problem wyrósł wraz z przyjściem Neymara i wydzieleniem trio od pomocy. Korzenie zapuszczone i nawet jego odejście nie zmieniło tego stanu rzeczy.

Reasumując: coraz bliżej mi do tezy, że to nie wykonawcy w Barcelonie zawodzą w pomocy, a charakter naszej gry i zbytni angaż Leo Messiego.