Piszecie tu trochę tak jakby Rakitic nagle stracił swoje umiejętności, tymczasem on zawsze był piłkarzem skrajnie ograniczonym. Widoczny brak orientacji w przestrzeni (nie odwraca głowy, nie zbiera informacji o sytuacji na boisku), z którego wynikają te rozpaczliwe podania do tyłu, gdy jest pressowany. Zamknięte ciało, którego nie dostosowuje do wolnych przestrzeni z przodu, ale do tego, by mieć zawsze możliwość zagrania do Ter Stegana/obrońców; brak tzw. przyjęcia kierunkowego. Bardzo słabe prowadzenie piłki, podczas którego można martwić się wręcz, aby nie upadł; nie przypominam sobie, aby Rakitic przyjął piłkę, podprowadził ją trochę, szukając przestrzeni z przodu i zagrywając tam - zawsze jest przyjęcie, kilka sekund zastanowienia i podanie, w dodatku rzadko agresywne, przez linie.

Jego zalety też są niejako mitem. Strzały z dystansu? Jeden ładny gol na sezon, doprawdy nie ma się czym zachwycać. Praca w defensywie? Największy mit. Często wracał truchtem, unikał pojedynków, a jak nie unikał, to zwykle przegrywał (można sobie sprawdzić, statystyki z Juventusu, Romy, LFC...). Gra tzw. wertykalna? Od kilku lat prezentuje niemalże zero gry tzw. wertykalnej, spowalniając kontrataki, klepiąc w poprzek, tracąc piłki.

Wszystko zaczęło się, gdy w latach 2016 i 2017 zaczęto go wycofywać do pierwszej fazy rozegrania i robić z niego deep-lying playmakera. To był bardzo duży błąd, przez to staliśmy się znacznie bardziej podatni na pressing, tracąc też zawodnika do gry w ostatniej tercji. Dopóki właśnie Chorwat był zawodnikiem tej roli, można było przymknąć oko na jego ograniczenia, ale już 3-4 lata pełni inną rolę.

To wręcz skandal, że taki piłkarz w pewnym momencie dorobił się statusu nietykalnego startera, zarabia 9M/sezon i chodzi po mediach, aby narzekać na swoje ucięmiężenie w tym sezonie. Dobrze, że to się latem skończy...