Ostatni już dzisiaj post, chyba najdłuższy, bo z przemyśleniami jest jak z hydrą - ubijesz jeden łeb, to wyrosną dwa kolejne.

1) Bardzo dużo osób nie rozumie dlaczego dokonano zmiany trenera w środku sezonu. Postawmy sprawę jasno: błędem było zatrzymanie Ernesto na trzeci, a nawet na drugi sezon. Ale błędy zawsze można naprawić i uważam, że słusznie podjęto decyzję o zmianie na stanowisku. Mimo wszystko zdecydowanie częściej nowy trener wchodzi z buta w zespół i na efekcie nowej miotły poprawia dyspozycję. Przykładów jest mnóstwo, od Matteo w Chelsea, po Zidane'a w Realu, czy obecnie Flicka w Bayernie. Tutaj na razie to nie działa, problem jest złożony.

2) Krytyka dotknęła niemal każdego, ale uważam, że kilku piłkarzom dostało się aż nadto - np. Busquetsowi. Bardzo cenię Busiego i nie pojmuję tej całej nagonki. Wszyscy wiedzą, że facet jest wolny i słaby fizycznie. Taki był zawsze, ale wcześniej kontrolowaliśmy grę, więc nie było to aż tak bardzo widoczne. Wczoraj jako jedyny bardzo inteligentnie utrzymywał piłkę i zachowywał zimną krew przy pressingu, a to jest właśnie remedium na wybiegany Real! Rzecz w tym, że teraz ma obok siebie równie wolnego Arthura i będącego pod formą Frenkiego. Żaden z nich nie stał i na razie nie stoi obok Xaviego oraz Iniesty. W Busquetsie podoba mi się jego ofensywne usposobienie. Nie wiem czy nie chcecie tego zauważać, czy po prostu nie zauważacie, ale Hiszpan bardzo często stara się przyspieszać grę grając na raz i próbuje grać prostopadle. Jest ostatnim oddechem dawnej świetności Barcy.

Na pochwalę zasługuje z kolei Semedo. Oprócz Pique najlepszy nasz zawodnik. Byłem jego krytykiem, ale jeśli nadal będzie się tak rozwijać, to ucieszy i uciszy moje skołatane serduszko.