Czas na chwilę przystanąć i się zastanowić, co uczyniliśmy z tym naszym poletkiem ziemi, na którym mogło i powstało życie, do czego ten spłachetek doprowadziliśmy, że niejednokrotnie się dusi, rzęzi i w ostrzeżeniu swym nas wypluwa. Jak się rządzimy, duże czy małe z nas dzieci? Startujemy, idziemy, biegniemy, wszystko jest okej. Kiedyś na swoje podobieństwo i obraz zapłodnimy sobą kosmos?