O niekompetencji naszego zarządu napisano wszystko, ale nie mam siły już czytać plotek transferowych z ostatnich tygodni. Lautaro, Neymar, Neymar, Lautaro, Lautaro, Neymar, Lautaro, Lautaro, Lautaro. Zamierzamy wydać kolejne setki milionów na napastników. Pierwszy przez cały następny sezon (albo kilka następnych) będzie siedział na ławce, bo nie wierzę w odejście Luisa Suareza, a tym bardziej w to, że Urugwajczyk zgodzi się być rezerwowym. Drugi jest zdrajcą (mniejszym niż Figo, ale jednak!) i wciąż ma z nami porachunki sądowe. Abstrahując od jakości Neymara, dawne Camp Nou nie byłoby do niego tak łaskawie nastawione. Jako kibice staliśmy się wygodni i zapominalscy. Nie stać nas na owocne wyrażanie własnych nastrojów. Gwizdy i białe chusteczki nie mają już takiej siły rażenia. Coraz rzadziej potrafimy dostrzec, to czego nie widać...

Ale do rzeczy. Xavi Hernandez powiedział, że brakuje nam skrzydłowych. Dembele jest fizycznym wrakiem, przy całym szacunku do Francuza i nie ma co na razie na niego liczyć. Neymar nie jest już typowym skrzydłowym, gra w środku. Nawet jeśli ustawi się go po lewej stronie, nie będzie biegał do wrzutek Messiego. Lautaro to środkowy napastnik. Wydając setki milionów, nie rozwiążemy naszego głównego problemu gry ofensywnej - braku wbiegania za linię obrony na prostopadłe piłki. A w dobie kryzysu wydanie tak ogromnych pieniędzy (czy na jednego, czy na dwóch zawodników) będzie oznaczać zaniedbanie wzmocnień do obrony i pomocy, których także potrzebujemy.

Pierre-Emerick Aubameyang. W przyszłym roku kończy mu się kontrakt z Arsenalem. NIe powinien kosztować więcej niż 30-40 milionów, a wydaje się być dokładnie takim typem piłkarza, jakiego potrzebujemy. Może grać na skrzydle oraz na środku ataku. Szybki, bramkostrzelny, opiera swoją grę głównie na ruchu bez piłki. Jest 8 lat starszy od Lautaro, ale na razie powinniśmy skupić się na wykorzystaniu ostatnich lat Leo Messiego. Przyszłość może poczekać. Uważam, że powinniśmy ściagnąć Gabończyka.

Jadon Sancho ma ogromny talent, ale przecież wierzymy w Fatiego, więc nie powinniśmy sprowadzać mu konkurenta. Jeśli chodzi o transfer skrzydłowego, w mojej ocenie znowu powinniśmy skupić się na kimś bardziej wiekowym, aby nie zakłócać rozwoju Fatiego. Moim typem numer jeden jest Heung-min Son. Futbol totalny ceni wszechstronnych zawodników, a Son oprócz gry na skrzydle może zaoferować także grę na środku ataku. Cierpimy na zbytnią zależność od Leo Messiego i wkurza tutaj nas wszystkich, że każdy się ogląda za Argentyńczykiem. Son nie będzie, bo to zwykle egoista na boisku, który lubi oddawać strzały. Nie powinien kosztować fortuny. Dodatkowo - dochodzi słynny argument o zawojowaniu rynku azjatyckiego. ;>

Uważam, że atak Messi, Griezmann, Aubameyang, Son, Fati, Suarez, Trincao, Braithwaite będzie bardzo silny. Mnóstwo kombinacji, mnóstwo wariantów, bardzo dobrze zbalansowana całość. Snuję tu odrealnione wizje, ale wybaczcie, bo kwarantanna. A może wyślę maila Victorowi Fontowi?