"jeszcze w latach 60-ych wszyscy przechodziliśmy przez nieuchronne choroby wieku dziecięcego
Każdy z nas poznał czym jest odra, świnka czy ospa a same choroby nie stanowiły poważniejszego zagrożenia dla życia
Choroby te występowały jako coś naturalnego
Nasze babcie i dziadkowie są dowodem na to że trzeba odchorować w dzieciństwie by nie chorować na starość (tzw. rocznik przedwojenny)
Wiele nieszczepionych osób naszego pokolenia nie miało żadnych powikłań w związku z tymi chorobami
Choroby wieku dziecięcego stają się zagrożeniem życia-gorączka staje się chorobą-trucizny stają się lekarstwem-globalne szczepienia stają się globalnie nieudokumentowanym i nieklarownym fundamentem zdrowia, globalna świadomość ograniczona jest do ich przyjmowania w celu zabezpieczenia przed potencjalnymi coraz to nowszymi rodzajami chorób
U coraz większej liczby noworodków diagnozuje się coraz większe spectrum różnych chorób, trudno wykluczyć że jednym ze wspólnych mianowników może być skondensowana liczba szczepień na przestrzeni ostatnich kilku dekad, jednak spectrum staje się tak rozległe że proces dalszego wzrostu szczepień może być nieodwracalny, a nawet konieczny do podtrzymywania przy życiu" Brzmi jak paradoks szcepionek