Śmiało można powiedzieć, że Samuel Eto'o był najbardziej decydującym napastnikiem w XXI wieku i jednym z najbardziej decydujących w historii. Już tłumaczę.

To, że jego umiejętności były na najwyższym poziomie, to jedno. To, że strzelał mnóstwo bramek - to drugie. Jednak mentalność Kameruńczyka, która pozwoliła mu błyszczeć nie tylko w meczach mniej ważnych, ale i w tych najważniejszych, sprawiła, że jest on piłkarzem wybitnym. Dla niego nie było różnicy, czy to mecz ligowy z beniaminkiem, czy finał Ligi Mistrzów - zawsze najwyższa półka, zawsze kluczowy. 17 trofeów (w tym chociażby trzy Ligi Mistrzów, czy dwa mistrzostwa Afryki mówią same za siebie). Wystarczy spojrzeć na statystyki w sezonach, w których jego zespół triumfował.

Puchar Narodów Afryki 2000 - mistrzostwo, 4 gole, wybrany do jedenastki turnieju,
2005/06 - mistrzostwo Hiszpanii, Liga Mistrzów, Superpuchar Hiszpanii - 34 gole w 47 meczach,
2008/09 - tryplet - 36 goli w 52 meczach,
2009/10 - tryplet - 16 goli i 9 asyst w 48 meczach (ale w Interze grał na skrzydle),
Do tego w całej karierze: 427 goli i 122 asysty w 882 meczach,

Kapitalny piłkarz. Mogą być napastnicy, którzy strzelali od niego więcej bramek, jak najbardziej, jednak szczerze mówiąc nie pamiętam takiego zawodnika na pozycji numer 9, który miałby taki wpływ na grę. Nawet Suarez, który jest bardzo decydującym o losach drużyny zawodnikiem nie był aż tak, jak Eto'o. I nie mówię tutaj tylko i wyłącznie o Barcelonie, tylko o reprezentacji i wszystkich klubach, w których grali.